"denge" diye bir kelime var. normal şartlarda insan vücudu çok gelişmiş bir mekanizmaya sahiptir.

kandaki şeker konsantrasyonunu normal aralıkta tutmak.

bu mekanizma başarısız olduğunda ve kan şekeri normal aralıkta dengelenemediğinde kan şekeri konsantrasyonu artabilir.

kan şekeri çok yüksek olduğunda, adacık β hücrelerinin insülin salgılama fonksiyonunu engeller, bu da yüksek glikoz toksisitesine, yani diyabete neden olur.

her organın uzun süre yüksek glikozlu ortamda kalması lezyonlara yani diyabet komplikasyonlarına yol açacaktır.

kan şekeri standart değeri

açlık kan şekeri 4,4-7,0 mmol/l

açlık dışı kan şekeri 10,0 mmol/l

glikasyonlu hemoglobin <%7,0

kronik hiperglisemi vücutta nerelere zarar verir?

şekerin vücut üzerindeki toksisitesi çok yönlü ve çok organlıdır, özellikle uzun süreli kronik hiperglisemi

kalp-damar ve beyin-damar, deri, göz, mide, böbrek, ayak ve sinir gibi pek çok organa zarar verebiliyor.

çeşitli komplikasyonlar meydana geldi.

araştırmalar diyabetik hastalarda kardiyovasküler ölümlerin ve felçlerin, diyabetik olmayan hastalara göre 2-4 kat daha fazla olduğunu göstermiştir.

küresel tip 1 ve tip 2 diyabet hastalarında her 10 kişiden 8'i kardiyovasküler olaylardan ölmektedir; diyabetik retinopati de daha sık görülmektedir.

kan şekerinin uzun süreli zayıf kontrolüne bağlı diyabet komplikasyonları

genellikle kan şekerinin uzun süreli kötü kontrolü ile yaklaşık 10 yıl içinde hipergliseminin toksik etkileri nedeniyle yavaş yavaş çeşitli komplikasyonlar ortaya çıkacaktır.

kardiyovasküler ve serebrovasküler komplikasyonlar, göz ve böbrek komplikasyonları gibi mikrovasküler komplikasyonlar, nöropati ve diyabetik ayağı olan hastalar gibi ciddi vakalar amputasyona yol açabilir.

şeker toksisitesi nasıl çözülür ve hipoglisemik standarda mümkün olan en kısa sürede nasıl ulaşılır?

araştırmalar, yüksek kan şekerinin mümkün olduğu kadar erken düşürülmesinin ve kan şekerinin standart seviyeye getirilmesinin, komplikasyonların ortaya çıkmasını ve gelişmesini büyük ölçüde önleyebileceğini veya yavaşlatabileceğini göstermiştir.

dcct çalışması uluslararası üne sahip bir diyabet çalışmasıdır ve bulgular şunları bulmuştur:

diyabetin erken evresinden sonra yoğun hipoglisemik tedavi ile kan şekeri mümkün olduğunca normale yakın hale getirilir.

diyabet semptomları olup olmadığına göre rutin olarak tedavi gören kişilerle karşılaştırıldığında,

10 yıl sonra hastanın göz lezyonları %76, nöropati ve böbrek lezyonları sırasıyla %60 ve %54 oranında azaltılabilmektedir.

bu, hipoglisemik tedavi ne kadar erken yapılırsa faydanın o kadar büyük olacağını göstermektedir. bu nedenle standardı erken karşılamanın erkenden fayda sağlayacağını unutmayın.